29 آوریل 2024- بسیاری از افرادی که حمله قلبی را تجربه می کنند، در صورت بقاء دچار نارسایی قلبی می شوند. در یک کارآزمایی بالینی بزرگ بر روی بزرگسالانی که اخیراً یک حمله قلبی را تجربه کرده بودند، امپاگلیفلوزین(با نام تجاری Jardiance) خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی را تا 33٪ کاهش داد.

جاردیانس، داپاگلیفلوزین(Farxiga) و سایر مهارکننده‌های ،SGLT-2 علاوه بر بهبود A1c، فواید زیادی را به همراه دارند، از جمله کُند کردن بیماری کلیوی و محافظت در برابر نارسایی قلبی. آخرین داده‌های کارآزمایی EMPACT-MI مزایای جاردیانس را برای افرادی که دچار نارسایی قلبی هستند،نشان داد که ممکن است شامل افرادی شود که اخیراً حمله قلبی را تجربه کرده‌اند.

در حالی که جاردیانس خطر اولین بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی یا مرگ به هر دلیلی را به طور قابل توجهی کاهش نداد، اما خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی پس از حمله قلبی را به طور قابل توجهی کاهش داد.

این یافته ها با تحقیقات قبلی که نشان می دهد مهارکننده های SGLT-2 به طور قابل توجهی خطر بستری شدن در بیمارستان را در طیف کاملی از نارسایی قلبی کاهش می دهند، مطابقت دارد. نتایجEMPACT-MI  همراه با سایر کارآزمایی‌های بالینی برای جاردیانس، ارزش مهارکننده‌های SGLT-2 را برای رسیدگی به بیماری‌های متابولیک قلبی - دیابت، بیماری‌های قلبی و بیماری کلیوی نشان می‌دهد.

رابطه بین حملات قلبی و نارسایی قلبی

افراد مبتلا به دیابت در مقایسه با افراد بدون دیابت دو برابر بیشتر در معرض ابتلا به بیماری قلبی هستند. انواع شایع بیماری قلبی در افراد مبتلا به دیابت، عبارتند از:

•  حملات قلبی: زمانی که جریان خون به عضله ی قلب توسط یک لخته خون مسدود می شود.

•  نارسایی قلبی: زمانی که عمل پمپاژ خون توسط قلب به درستی انجام نمی شود.

•  بیماری عروق کرونر: زمانی که شریان های قلب به دلیل تجمع پلاک باریک یا مسدود می شوند.

بر اساس گزارش بنیاد قلب بریتانیا، تا یک سوم افرادی که حمله قلبی را تجربه می کنند، دچار نارسایی قلبی یا نارسایی کلیه می شوند. اگر حمله قلبی به عضله قلب آسیب برساند و توانایی پمپاژ صحیح آن را کاهش دهد، می تواند منجر به نارسایی قلبی شود.

در مورد این مطالعه

در کارآزماییEMPACT-MI ، 6522 بزرگسال از 22 کشور شرکت کردند. همه شرکت کنندگان یک حمله قلبی اخیر را تجربه کرده بودند. حدود یک سوم آنها به دیابت نوع 2 نیز مبتلا بودند. اکثر شرکت کنندگان سفیدپوست و مرد، با میانگین سنی 64 سال بودند.

طی دو هفته پس از بستری شدن در بیمارستان برای حمله قلبی، شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی به یکی از دو روش درمانی که یک بار در روز مصرف می‌شد، تقسیم شدند: جاردیانس (امپاگلیفلوزین) 10 میلی‌گرم یا دارونما. این مطالعه حدود یک و نیم سال به طول انجامید.

هدف از این مطالعه

محققان آزمایش‌های بالینی را برای تمرکز بر یک نتیجه خاص طراحی می‌کنند که به عنوان نقطه پایانی اولیه شناخته می‌شود. در EMPACT-MI، نقطه پایانی اولیه، اولین بستری شدن در بیمارستان برای نارسایی قلبی یا مرگ به هر علتی بود.

فراتر از نقطه پایانی اولیه، محققان پیامدهای دیگری مانند تعداد کلی بستری شدن در بیمارستان را نیز بررسی کردند.

یافته های کلیدی این مطالعه

کارآزمایی EMPACT-MI به نقطه ی پایانی اولیه خود نرسید، به این معنی که جاردیانس نتوانست به طور قابل توجهی نتیجه ی ترکیبی اولین بستری شدن بیمار در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی و مرگ به هر دلیلی را کاهش دهد.

حدود 8 درصد از شرکت کنندگان در گروه جاردیانس و 9 درصد از شرکت کنندگان در گروه دارونما به دلیل نارسایی قلبی در بیمارستان بستری شدند یا به هر دلیلی فوت کردند. از آنجایی که این اعداد بسیار مشابه هستند، محققان - از طریق تجزیه و تحلیل آماری - به این نتیجه رسیدند که جاردیانس در مقایسه با دارونما در این نتیجه ی ترکیبی سود قابل توجه بیشتری را ارائه نمی دهد.

با این حال، چندین یافته مثبت وجود داشت:

•  جاردیانس به طور قابل توجهی خطر اولین بستری شدن بیمار در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی را در مقایسه با گروه دارونما تا 23 درصد کاهش داد.

•  جاردیانس به طور قابل توجهی تعداد کل بستری شدن در بیمارستان برای نارسایی قلبی را تا 33٪ کاهش داد.

از نظر ایمنی، تفاوت معنی داری در خطر حوادث کلیوی بین گروه ها وجود نداشت.

مقایسه ی این نتایج با نتایج سایرSGLT-2 ها

این یافته ها بسیار شبیه به سایر مطالعات مربوط به مهارکننده های SGLT-2 در افراد مبتلا به دیابت و بدون دیابت است.

در کارآزمایی DELIVER،Farxiga (داپاگلیفلوزین) به طور قابل توجهی خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل مشکلات قلبی عروقی، و مرگ را در افراد مبتلا به نارسایی قلبی با یا بدون دیابت نوع 2 تا 18 درصد کاهش داد. بر اساس همین نتایج، سازمان غذا و داروی آمریکا Farxiga را برای بزرگسالان مبتلا به نارسایی مزمن قلبی تایید کرد.

علاوه بر این، کارآزمایی EMPEROR-Preserved نشان داد که جاردیانس خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی را تا 29 درصد در میان افراد مبتلا به دیابت نوع 2 یا بدون آن کاهش داد. در مطالعه ی EMPEROR-Reduced، جاردیانس زمان ترکیبی را تا مرگ قلبی عروقی یا بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی تا 25٪ کاهش داد. این نتایج منجر به تایید اولیه ی جاردیانس برای بزرگسالان مبتلا به نارسایی قلبی شد.

کلام پایانی

یافته‌های مطالعه یEMPACT-MI ، مزایای مهارکننده‌های SGLT-2 را در مدیریت بیماری‌های قلبی، به‌ویژه در میان افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که در معرض خطر بالای این عوارض هستند، تقویت می‌کند .مطالعه یEMPACT-MI  اولین مطالعه ای است که به طور خاص مزایای جاردیانس را پس از حمله قلبی نشان می دهد، زیرا مطالعات قبلی بر روی افرادی با تشخیص قبلی نارسایی قلبی متمرکز بود.

این نتایج به ویژه مهم هستند، زیرا داده های اخیر نشان می دهد که مرگ ناشی از نارسایی قلبی پس از کاهش در دهه های اخیر، شروع به رسیدن به یک سطح ثابت یا حتی افزایش کرده است.

در گذشته، FDA بر اساس داده‌های جدید که مزایای بیشتری را نشان می‌دادند، تأییدیه‌های بیشتری را به جاردیانس و دیگر مهارکننده‌های SGLT-2 اعطا کرده است. این امکان وجود دارد که در آینده جاردیانس به یک درمان توصیه شده برای افراد مبتلا به دیابت که دچار حمله قلبی می شوند، تبدیل شود.

منبع:

https://diatribe.org/could-jardiance-help-people-who-have-experienced-heart-attack